Afbeelding met tekening

Automatisch gegenereerde beschrijving

© Laurentii.be, 2026

 

Genealogie Laurentii

Numquam solus incedes

 

Inhoud (hoofdmenu)

 

·         Blog

·         E-boeken (pdf)

·         Gezinsreconstructies (per gemeente)

·        Genealogie (deze reeks)

·         Indices (zoekfunctie)

·         Startpagina (Home)

·         Thematisch

·         Verhalen (chronologisch)

·         Verwante families

________________________

Verwante stamlijnenontstaan

Voornaamste stamlijnen, datum ontstaan familiewapen is bij benadering

[*] rechtstreekse voorouders auteur

 

 Lauwens / Lauwers Hombeek-Leest (Kleinbrabant)1568

 Lauwens / Lauwers andere van voorouderlijke lijn1568

^

Afbeelding met symbool, embleem, wapen, clipart

Automatisch gegenereerde beschrijving1468 Lauwereyns van Watervliet

Afbeelding met tekst, symbool

Automatisch gegenereerde beschrijving 1300 Afbeelding met tekst, logo, symbool, tekenfilm

Automatisch gegenereerde beschrijving 1300 Afbeelding met symbool, embleem, wapen, insigne

Automatisch gegenereerde beschrijving1506  1540 Lauwereyns, Lauwerens, Lauwens, Lauwers

1571 Lauwers (graafschap Vlaanderen)

1550 Lauwers (Holland)

1636 Laureinsens

image0561464  Lauwereyns van Terdeghem

^

image006.jpg865-1247  Lauwereyns van Diepenhede (+ heren van Cadzand)

________________________

 

 

ZEM XIV – 000398 - GEZIN Adriaens – Lauwers 1652  Zemst

Jeroen Adriaens huwde op 16 juli 1652 in Zemst Sint-Pieter met Elisabeth Lauwers . Getuigen bij het huwelijk waren vader Jan Lauwers en Jan De Cuijper (Cuypers). Elisabeth Lauwers werd gedoopt op 26 januari 1625 in Zemst Sint-Pieter als dochter van Jan Lauwers  en Elisabeth Van Reeth [ZIE HOM XIII - 000268]. Jeroen Adriaens werd geboren op 27 december 1625 als zoon van Hendrik Adriaens en Maria Tiesta. Hij overleed op 15 augustus 1676 in Zemst.

 

·         Jan Adriaens werd gedoopt op 10 augustus 1653 in Zemst Sint-Pieter. Doopgetuigen waren Jan Vleminckx en tante Ann Lauwers . Hij huwde Elisabeth Meijsmans.

·         Anna Adriaens werd gedoopt op 1 augustus 1656 in Zemst Sint-Pieter. Doopgetuigen waren nonkel Jan Lauwers  en tante Anna Pica[1]. Zij overleed op 3 juni 1667 in Zemst op 10-jarige leeftijd.

·         Herman Adriaens werd gedoopt op 6 januari 1658 in Zemst Sint-Pieter. Doopgetuigen waren nonkel Herman Wijns en tante Maria Van Den Eynde.

·         Corneel Adriaens werd gedoopt op 27 augustus 1660 in Zemst Sint-Pieter. Doopgetuige was tante Johanna Adriaens. Hij huwde in 1686 in Zemst met Anna Lauwers  [ZIE ZEM XV – 000608].

·         Gielis Adriaens werd gedoopt op 29 december 1663 in Zemst Sint-Pieter. Doopgetuigen waren nonkel Gielis Vercammen en tante Elisabeth Riltens. Hij huwde op 3 mei 1691 in Zemst Sint-Pieter Maria Nigels (Nigils, Nichils) en hertrouwde op 21 december 1694 in Zemst Sint-Pieter met Marie Vleerackers. Zijn eerste echtgenote was een dochter van Jan Nigils en Barbara Van Gijsel, en was op 31-jarige leeftijd overleden in Zemst op 1 november 1694. Gielis werd voor de 2e maal weduwnaar op 14 september 1727. Hij overleed op 2 oktober 1741 in Zemst op 77-jarige leeftijd. Er waren enkel kinderen uit het tweede huwelijk.

 

 

1658 – Maria Van den Eynde gedood door een kanonbal in Zemst

 

Elisabeth Lauwers  werd vermeld bij het overlijden van Maria Van den Eijnde, echtgenote van Jan De Cuijper, die in januari 1658 meter was van haar neef Herman Adriaens. Maria Van den Eynde werd op 26 december 1658 in Zemst getroffen door een kanonbal. In 1670 was er overigens ook de melding van schade aan de Heverse molen van molenaar en Jan Van den Eijnde[2], schade die in de periode ervoor was “aangericht door het krijgsvolk”. Er waren in deze periode in de streek heel wat meldingen van de inkwartiering (verplichte huisvesting) van Spaanse soldaten en van schermutselingen met de “Hollandse” geuzen. Ook soldaten in dienst van de Spaanse kroon pleegden geweld op de burgerbevolking.

 

Kanonskogel uit de Tachtigjarige OorlogAfbeelding: kanonkogel uit de Tachtigjarige Oorlog [Foto tentoonstelling Oudheidkamer Goor uit private collectie, 2006].

 

Elisabeth Lauwers was in maart dat jaar nog meter geworden van het laatst geboren kind Elisabeth De Cuijper. In 1648 hadden de Zuidelijke Nederlanden (Graafschap Vlaanderen, Hertogdom Brabant, Groothertogdom Luxemburg, prinsbisdom Luik met het Graafschap Loon, ...) zich afgescheurd van het Noorden bij de Vrede van Munster. De zuidelijke Nederlanden zouden tot 1713 onder Spaans gezag blijven. 

 

 

Kanonballen en miraculeuze overleving[3]

 

Vooral in de voorafgaande eeuw bleven heel wat verhalen bewaard van mensen die in aanvaring kwamen met een aanval met een kanonbal. Wanneer het ging om een ‘miraculeuze’ overleving van zo’n aanval, kregen de kanonkogels vaak een bijzondere waarde als reliek, werden ze bewaard of bleven ze ingemetseld op de plaats waar ze waren ingeslagen. Dat was overigens niet enkel in de Nederlanden zo. Ook in omliggende landen werden gelijkaardige gebeurtenissen gedocumenteerd.

 

·         In 1573 in Haarlem zat inwoner Jacob binnenshuis op een bank de Bijbel te lezen toen een kanonbal door de muren vloog tussen zijn benen. De bank was aan diggelen, maar de beschoten man overleefde het incident ongedeerd. Nicolaas van Rooswijk tekende het incident op. Het ging om een protestantse gelovige onder een aanval van de Spaanse artillerie.

·         Maritge Jansdochter droeg een kan melk toen zij in 1573 in Haarlem de aanval met een kanonkogel overleefde. De kan ging aan diggelen, maar zij bleef ongedeerd.

·         Datzelfde jaar in Alkmaar sloeg een 40 pond kanonbal in door een huis. Het projectiel brak de wastobbe waarin een vrouw de was deed, vervolgens een spinnewiel en de stoel waarop een vrouw zat te spinnen. Hoewel er zeven mensen in het huis aanwezig waren, bleven zij allemaal ongedeerd.

·         In 1573, op 10 april, werd een vrouw in Haarlem beschoten toen zij van de zoldertrap kwam aan de Kroft, de woning van haar zus tegenover de kerk van het weeshuis. Een kanonbal vloog tussen haar benen en verscheurde haar kleding, zonder haar te raken. De kleding werd nog in 1628 bewaard als een soort reliek door haar zoon Jacob. Deze miraculeuze overleving werd ook in een legende van Alkmaar bewaard, al speelde het voorval zich in Haarlem af.

·         In 1577 werd een kanonbal in de Sint-Bavokerk van Haarlem ingemetseld bewaard. Volgens de legende had deze ternauwernood predikant Simon Simonszoon gemist terwijl hij een preek hield in de Heilige Geestkapel. Dat voorval zou in 1573 hebben plaats gevonden, blijkens een inscriptie bij de kanonbal.

·         In 1574 was er een gelijkaardig voorval in Zaltbommel in Gelre, opgetekend door een priester in dienst van de Spanjaarden. De 29e august 1574, op een zondag, beschoten de Spanjaarden de kerk van Bommel vanuit Tuyl. Iedereen bleef ongedeerd, en de kanonbal bleef bewaard op de plaats waar deze was ingeslagen.

·         Ook de Sint-Pieterskerk van Utrecht had zo’n ingemetselde kanonbal die in 1577 het orgel had vernield. Niet alleen kerkgebouwen kregen kanonvuur over zich. In Leuven was er in 1635 melding van zo’n bewaard ‘ingemetseld reliek’ na een beschieting, en er zijn voorbeelden van “huizen met kanonballen” in bijvoorbeeld Leiden, ‘s-Hertogenbosch en Alkmaar.

·         In 1579 werden twee vrouwen die emmers grond aanvoerden voor de verdedigingswerken rond Maastricht beschoten door een kanon. Eιn van de vrouwen hing Luther aan en overleefde het incident niet. De andere, een katholieke vrouw die gedwongen was te helpen, zou het voorval overleven. Naar verluid had dit er mee te maken dat zij een rozenkrans had gebeden om de kerk te beschermen (…). Er werd ook bij verteld dat de Lutherse aanhangster de spot zou hebben gedreven met de katholieke gelovige (…).

·         Sommigen overleefden de beschieting met kanonnen, maar stierven aan de indirecte gevolgen. In 1629 werd in Alkmaar een vrouw beschoten terwijl zij op een stoel zat. Het was de val van de stoel die haar drie dagen later fataal werd. Zij had ernstige kwetsuren opgelopen.

·         In dezelfde gemeente werd een vrouw vermeld die voeding aan het bereiden was voor haar kinderen toen de keuken werd geraakt door een kanonbal. Zij stierf niet door de impact van het projectiel, maar van angst, zo tekende een ooggetuige op.

·         In Alkmaar en Haarlem kwamen enkele vrouwen net niet of wel om het leven toen zij hun mannen hielpen door zand aan te dragen om de verdediging te versterken. Een jonge vrouw overleefde de impact van een schot met een 46-ponds kanonbal toen zij werd geraakt. Haar kleding werd haar van het lijf geschoten, maar haar lichaam bleef ongeschonden.

·         In Alkmaar kwam een jonge vrouw om, toen een kanonbal van 15 pond werd geschoten van de molen aan de Vriesegate, door de muur van de Franciscaanse minderbroeder kerk. De jonge vrouw, de dochter van een bezemmaker uit Nieuwe Sloot, stond in het midden van de kerk en werd geraakt aan het hoofd. Het was de eerste keer dat zij grond hielp aanvoeren, liet een ooggetuige optekenen.

·         Op 10 juni 1629 waren het de protestantse geuzen die de Sint-Janskerk van ’s-Hertogenbosch beschoten. Een katholiek die aan het biechten was, werd geraakt aan zijn been. De man was weliswaar gewond, maar hij zou de aanslag overleven. Ook in dit geval werd de miraculeuze redding toegeschreven aan de vroomheid van het slachtoffer.

·         Nog in ’s-Hertogenbosch was er de melding van een vrouw die een kan bier tapte en die in haar voorschoot werd geraakt door een kanonbal. De kan brak in stukken, maar de vrouw bleef ongedeerd. Een opmerkelijk verhaal, al kreeg het niet meteen een religieuze uitleg.

·         In 1623 was de bevolking van Venlo er van overtuigd dat de Heilige Maagd Maria de stad had beschermd tijdens beschietingen. Immers: haar standbeeld was al die tijd onaangeroerd gebleven.

·         Een soortgelijke overtuiging werd opgetekend in 1629 in ’s-Hertogenbosch, waar de Heilige Maagd speciaal was aangeroepen om de mensen te beschermen.

·         In Halle bij Brussel was de Heilige Maagd aangeroepen tijdens aanvallen in 1489 en 1580 en dat had blijkbaar ook gewerkt, lieten Justus Lipsius en Philip Numan optekenen in 1643 (“Die heylighe maghet van Halle. Hare weldaden ende mirakelen oordententlijck ende ghetrouwelijck beschreven”). Er ging zelfs het verhaal dat de Heilige Maagd op de stadswallen was verschenen en er de kanonballen opving in haar kleed alvorens terug te keren naar het hoofdaltaar van de kerk (…).

·         In 1603 werd in ’s-Hertogenbosch al vermeld dat een soldaat miraculeus was gered toe een kanonbal op hem afkwam. Het projectiel viel stil voor zijn voeten dank zij de tussenkomst van de Heilige Maagd. Er was ook het verhaal van een soldaat die ongedeerd bleef toen een kanonbal zijn broekspijp er af schoot.

 

 

 

 

 



[1] Zij was een dochter van Jacques Pica en Catherine Buijs. Haar broer Jan Pica huwde op 17 september 1630 in Zemst Sint-Pieter met Anna Tiesta.

[2] Jan Van den Eynde werd bij zijn huwelijk in Hombeek met Catherine Eliaerts (Elias) op 5 mei 1640 vermeld als molenaar in Zemst.

[3] Voornaamste bron: verzamelde verhalen van Maria Eekhout in haar doctoraatsthesis “Material memories of the Dutch Revolt: the urban memory landscapen in the Low Countries, 1566-1700”, 2014.