|
LEE XVII – 000795 – GEZIN Vermost – Lauwens 1733 Leest
Jan Vermost (Van der Most) huwde op
24 oktober 1733 in Leest Sint-Niklaas met Johanna Lauwens .
Getuigen bij het huwelijk waren Van Heembeke en Elias. Johanna Lauwens was
gedoopt werd gedoopt op 6 januari 1709 in Leest Sint-Niklaas als dochter
van Adriaan Lauwens en Anna Steps [ZIE LEE XVI – 000688]. Bij het huwelijk waren beide ouders nog in leven. Jan
Vermost was gedoopt op 22 januari 1693 in Mechelen
Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle als zoon van Jan Vermost en Catherine De
Maeyer (De Maijer, De Mayer).
Zijn vader Jan Vermost was negen jaar
eerder overleden aan de Stuivenberg en was begraven op 16 februari 1723 in
Mechelen Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle.
Zijn moeder was afkomstig uit de Sint-Rombout parochie in Mechelen en was
op 8 september 1733 overleden op 64-jarige leeftijd, een zestal weken voor
het huwelijk werd ingezegend. Het ouderlijk gezin werd vermeld als
woonachtig in Battel. Het gezin Vermost-Lauwens woonde in Mechelen in
Audegem en aan de Stuivenberg (1734-1742).
Johanna Lauwens overleed op 70-jarige
leeftijd op 3 mei 1779 in Mechelen Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle.
·
Anne
Marie Vermost werd gedoopt op 10 oktober
1734 in Mechelen Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle. Doopgetuigen waren
grootvader Adriaan Lauwens en tante Anna Vermost. De ouders woonden aan de Stuivenberg in Mechelen. Zij overleed kort na de
geboorte en werd begraven op 5 november 1734 Mechelen
Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle.
·
Christiaan
Vermost werd gedoopt op 19 juni 1736 in Mechelen
Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle. Doopgetuigen waren grootvader Adriaan Lauwens en tante Catherine Neefs.
Christiaan Vermost overleed in 1739 op 3-jarige
leeftijd in Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle.
·
Catherine
Vermost overleed op 1 oktober 1741 in Mechelen Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle.
·
Philip
Jacques Vermost werd gedoopt op 21 december
1742 in Mechelen Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle. Doopgetuigen waren nonkel
Philip Vermost en tante Elisabeth Lauwens .
Hij huwde op 29 juni 1769 in Mechelen Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle met
Elisabeth Van Asbroeck en overleed op 20 juli 1823 in Mechelen, 80 jaar
oud. Elisabeth Van Asbroeck was gedoopt op 22 maart 1747 in Mechelen
Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle als dochter van Peter Van Asbroeck (Van
Hasbroeck) en Catherine Bleeckx (Blieckx). Zij overleed op 2 mei
1826 in Mechelen, 79 jaar oud. Een dochter Johanna Vermost [generatie XIX]
huwde op 7 januari 1790 in Mechelen met Karel Voet, een zoon van Jan Voet
en Jacqueline Roomans (Rommens).
·
Christiaan
Vermost werd gedoopt op 22 december 1742 in Mechelen
Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle. Hij overleed op 7 oktober 1745 in Mechelen Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle,
twee jaar oud.
|
1733 – De familie Vermost-Lauwens verloor op één na alle kinderen op jonge leeftijd
Het was
niet ongewoon in de 18e eeuw waarin minder dan de helft van de geboren kinderen de volwassen
leeftijd niet bereikte. De eerste (vijf) levensjaren waren de risico’s het grootst. Vier
van de vijf kinderen geboren in het gezin van Johanna Lauwens en Jan Vermost overleden op jonge leeftijd, tussen de geboorte en de leeftijd van drie jaar.
Slechts één kind zorgde voor een nageslacht.
Dat was de, net voor kerstmis in
1742 in de Mechelse Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle
parochie geboren, Philip Jacques Vermost.
De overlevingskans van een kind in « ontwikkelde » landen
was in de 20e eeuw 5 tot 15 keer groter dan die van
kinderen geboren in zogenaamde « ontwikkelingslanden ». Nog
steeds zijn voeding, hygiëne, drinkwater, sanitaire
omstandigheden en gezondheidszorg,
doorslaggevend voor zowel
moeder als kind, en het verband met « armoede » is onmiskenbaar.
Waar in 1800 in onze contreien de kindersterfte (overlijden binnen de vijf eerste levensjaren) nog 43% was, was
dit in 1960 nog 18,5% en in
2015 nog 4,3% [Bron : MAXVandaag,
2017].
De cijfers laten vermoeden dat de perceptie en beleving van kindersterfte drastisch moeten zijn geëvolueerd over
de tijd. Wat als ‘normaal’
werd beschouwd evolueerde
binnen de gemeenschap waarin gezinnen leefden, maar dat nam niet weg dat ouders in alle tijden hebben gerouwd om hun
kinderen wanneer ze die
moesten afgeven. Er
zijn genoeg historische
(schriftelijke) bronnen die dat aantonen.
|