|
LANg XVI – 000740 - GEZIN Lauwens – De Kock 1722 Langdorp
Hendrik
Lauwens huwde op 14 februari 1722 in
Langdorp Sint-Pieter met Catharine De Kock (De Cock, Cocx). Hendrik
Lauwens werd gedoopt op 9 maart 1701 in Eppegem Sint-Clemens als zoon van Jan Lauwens en Christine Vermeren (Vermeeren, van
der Meeren) [ZIE EPP XV – 000636]. Catherine De Kock was gedoopt op
27 november 1686 in Langdorp Sint-Pieter als dochter van Jan Joachim De
Kock en Marie Magda Van Wolput.
Hij is de
stamouders van de tak Lauwens in Langdorp aan het begin van de 18e
eeuw. Zijn oudste zoon zou nog in Mechelen worden geboren, maar de andere
kinderen werden gedoopt in Langdorp Sint-Pieter. Het werd en kroostrijk
gezin, want Catherine De Kock was al twee maal gehuwd geweest en had al kinderen.
Catherine was
gehuwd geweest met Jan Boeckx. Haar eerste man was op 27-jarige leeftijd
overleden in 1713, in dezelfde periode als hun enige dochter Ann Catherine
Boeckx (gedoopt op 30 januari 1712 in Langdorp Sint-Pieter, overleden op 5
mei 1713, 15 maanden oud). Zij was hertrouwd met Maarten Van Autenboer die
op 30 november 1720 in Langdorp was overleden op 34-jarige leeftijd. Hij
was een zoon van Maarten Van Autenboer (uit Zichem) en Catherine
Raeymaekers (uit Langdorp). Uit dit huwelijk had zij twee dochters in
leven. Een derde kind was kort na de geboorte overleden op 3 januari 1721.
Halfzussen van de kinderen Lauwens-De Cock waren:
·
Anne Marie Van Autenboer was gedoopt op 17 maart
1715 in Testelt Sint-Pieter. Zij huwde op 10 september 1736 in Langdorp Sint-Pieter met Adriaan Boeckx,
een zoon van Jan Boeckx en Catherine Pelgrims, en overleed op 5 januari
1794 in Aarschot op 78-jarige leeftijd.
·
Ann Catherine Van Autenboer was gedoopt op 28
mei 1718 in Langdorp Sint-Pieter. Zij huwde Jan
Tuerlinckx.
Catherine
overleed op 13 augustus 1763 in Langdorp op 76-jarige leeftijd. Hendrik
overleefde haar vier jaar en overleed in Langdorp in 1777 op 76-jarige
leeftijd.
·
Peter Lauwens werd
geboren omstreeks 1722 in Mechelen. Hij huwde op 5 februari 1750 in
Mechelen Sint-Katelijne met Ann Elisabeth De Brier (De Bie). Het
huwelijk werd vermeld op 7 februari 1750 in Langdorp
en het gezin vestigde zich
in Geel
[ZIE GEEl XVII
- 001111]. Hij is de stamouder van een tak Lauwens in Geel en Retie.
·
Elisabeth Lauwens werd
gedoopt op 6 september 1725 in Langdorp
Sint-Pieter. Zij overleed in Langdorp op 13
februari 1727, 17 maanden oud. Een volgende dochter kreeg dezelfde voornaam
mee.
·
Marie Elisabeth Lauwens werd
gedoopt op 23 augustus 1728 in Langdorp
Sint-Pieter.
·
Andreas Lauwens werd
gedoopt op 3 juli 1731 in Langdorp Sint-Pieter.
Hij huwde op 3 januari 1756 in Mechelen Sint-Katelijne met Marie Barbara
Verlinden. Het gezin vestigde zich
in Langdorp.
·
Jan Baptist Lauwens werd
gedoopt op 6 juni 1734 in Langdorp. Hij huwde op
22 juni 1762 in Langdorp met Anna Elisabeth De
Kock en hertrouwde met Ann Catherine Kerckmans.
|
1722 - Hendrik Lauwens, stamouder van de tak in
Langdorp
Hendrik Lauwens ,
een zoon Jan Lauwens en Christine Vermeren uit Eppegem, werd één van de
stamouders van de Lauwens families in Langdorp en Aarschot. Hij huwde op 14
februari 1722 in Langdorp Sint-Pieter met Catherine De Cock (De Kock).
De
Sint-Pieterskerk werd in de 13e eeuw aan de rechteroever van de
Demer gebouwd als dochterkerk van de
parochie Weerde Sint-Lambertus dat aan de overzijde van de rivier lag. Let
wel, het ging om een andere parochie Weerde (Sint-Lambertus) dan deze vlak
bij Eppegem (Sint-Maarten). Het Weerde aan de Demer zou ontvolken ten
voordele van de woonkern van Langdorp. De parochie Sint-Lambert
ressorteerde onder de proosdij van Sint-Geertrui in Leuven en werd tot aan
de Franse revolutie bediend door de kanunniken van Sint-Geertrui, al werden
de parochies Sint-Lambertus in Weerde en die van Sint-Pieter al in 1357
samengevoegd tot de parochie Sint-Pieter.
Prent: de Sint-Geertrui kerk
in Leuven in 1659 volgens Merian [fragment afbeelding
onder publiek domein]. – Foto’s:
de kerk en pastorij van Langdorp in juni 2021. Het roosvenster boven het
portaal is goed te zien op de tweede foto [©
laurentii, 2021].
De Sint-Pieterskerk
zoals Hendrik en Catherine De Cock ze hebben gekend in 1722, zou in 1776-1777 worden herbouwd. Enkel het oorspronkelijk koor en de toren uit de 14e eeuw bleven
bewaard. De kerk van
1722 had een witte bepleistering die bij de verbouwing
verdween.

De toren van 1722 bevatte al wel een eenvoudig roosvenster boven de toegang, en die
kreeg in de 18e eeuw haar classicistische
omlijsting in witte
Gobertangesteen.
|