|
HOM XIII -
000268 -
GEZIN Lauwers – Van Reeth +/- 1612
Zemst / Hombeek
Jan Lauwers  (Lauwens) huwde Elisabeth Van Reeth
(Verret, Van Reet, Van Rieth, Verrept, Verreet in Hombeek). Jan Lauwers werd geboren omstreeks 1592
als zoon van Maarten Lauwers en
Maria Verslachmeulen [ZIE HOM XII –
000195].
Het gezin woonde in Hombeek en verhuisde in 1615 naar Zemst. Jan
Lauwers hertrouwde op 7 november 1638 in Zemst Sint-Pieter met Elisabeth De
Cuijper (De Cuyper) [ZIE
ZEM XIII – 000355] en huwde een derde maal op 15 september
1639 in Zemst Sint-Pieter met Marie Meijsmans (Meysmans) [ZIE ZEM XIII – 000358].
Zijn derde echtgenote overleed op 26 december 1644 in Zemst. Hij was drie
maal weduwnaar.
·
Anna Lauwers werd gedoopt op 7 juli 1613 in Hombeek
Sint-Martinus. Doopgetuigen waren Jacques Aerts en tante Anna Van Rieth.
Zij huwde op 6 februari 1645 in Hombeek Sint-Maarten met Gerard Guns (Geens,
Ooyens) [ZIE HOM XIV –
000374].
·
Maria Lauwers werd gedoopt op 13 november 1614 in
Hombeek Sint-Martinus. Doopgetuigen waren Corneel Vertommen en Anna
Verwachter.
·
Ida
Lauwers werd gedoopt op 23 oktober 1616 in Zemst
Sint-Pieter. Doopgetuigen waren Jan Vervloet en tante Ida Van Slachmolen. Zij overleed ongehuwd op 30 oktober 1635
in Hombeek Sint-Maarten op 19-jarige leeftijd.
·
Johanna
Lauwers werd gedoopt op 17 maart 1619 in Zemst
Sint-Pieter. Doopgetuigen waren nonkel Jan Huybens en Johanna Van Verthem.
Zij is vermoedelijk jong overleden want een volgende dochter kreeg dezelfde
naam in juli 1622.
·
Catherine
Lauwers werd gedoopt op 24 mei 1620 in Zemst
Sint-Pieter. Doopgetuigen waren nonkel Hendrik Lauwers  en Catherine Cuijsters.
·
Johanna
Lauwers werd gedoopt op 8 juli 1622 in Zemst
Sint-Pieter. Doopgetuigen waren nonkel Philip Vermeeren en tante Catherine
Lauwers  .
Zij kreeg ongehuwd een kind, Elisabeth Lauwens ,
gedoopt op 6 februari 1650 in Zemst. Dit kind overleed op 13 maart 1650 in
Zemst
·
Elisabeth
Lauwers werd gedoopt op 26 januari 1625 in Zemst
Sint-Pieter. Doopgetuigen waren Aart Van Steenwinckel en Anna Bloms. Zij
huwde op 6 juli 1652 in Zemst met Jeroen Adriaens [ZIE
ZEM XIV – 000398].
·
Jan
Lauwers werd gedoopt op 12 oktober 1627 in Zemst
Sint-Pieter. Doopgetuigen waren Jan Leemans en Anna De Haen (van
Coudenbergh van den Hane). Hij huwde omstreeks 1645 in Zemst met
Catherine Spruyt [ZIE EPP XIV – 000373].
·
Joos
Lauwers werd
gedoopt op 1 mei 1629 in Zemst Sint-Pieter. Hij huwde op 13 september 1659
in Zemst Sint-Pieter met Catherine Van Dijck [ZIE ZEM XIV –
000473].
·
Maarten
Lauwers werd gedoopt op 16 april 1630 in Zemst
Sint-Pieter. Doopgetuigen waren nonkel Maarten Vermeeren en Margaretha
Keijsers
(tweeling). Hij huwde op 27 juli 1658 in Eppegem met Elisabeth Spruyt [ZIE EPP XIV – 000465].
·
Johan
Lauwers werd gedoopt op 16 april 1630 in Zemst
Sint-Pieter (tweeling). Hij huwde op 23 februari 1650 in Zemst Sint-Pieter
met Elisabeth Riltens (Rieltens) [ZIE
ZEM XIV – 000388] en hertrouwde op 26 juli 1664 in Zemst
Sint-Pieter met Martine De Boelpaep [ZIE
ZEM XIV – 000494].
·
Nicolaas
Lauwers werd gedoopt op 18 mei 1633 in Zemst
Sint-Pieter. Doopgetuigen waren Nicolaas Ceulemans (Ceuleers) en
Maria Govaerts. Hij huwde op 3 mei 1658 in Zemst met Maria Wyns [ZIE ZEM XIV – 000463].
|
1650 - "Een soldaat heeft de
moeder verkracht terwijl ze kreupel op bed lag"
Jeanne Lauwens  ,
een dochter van Jan Lauwens en Liesbeth Van Riet, gedoopt op 8 juli
1622 in Zemst, lag kreupel te bed toen zij omstreeks mei 1649 op 26-jarige
leeftijd door een soldaat werd verkracht. Zij bleef zwanger achter en zou
begin februari 1650 een kind in de wereld zetten.
Het kind was dochter Liesbeth, met de familienaam
van de moeder gedoopt op 6 februari 1650 in Zemst. Doopgetuige was Jeannes
25-jarige, jongere, zus Liesbeth uit Zemst. Liesbeth zou kort na de
geboorte overlijden. Zij werd begraven op 13 maart 1650 in Zemst.
 We
kunnen ons enkel voorstellen hoe de omstandigheden moeten zijn geweest.
Jeanne was een weerloos slachtoffer, kreupel te bed, en zij was bovendien
ongewenst zwanger achtergebleven. De impact op haar leven is niet te
onderschatten in de kleine leefgemeenschap die Zemst toen was.
Afbeelding: slaapstede [©Bewerking ets Jan Luiken, 1738
onder Public Domain, uit private collectie].
'Officiële' vermeldingen van verkrachting waren
eerder zeldzaam, al wil dat uiteraard niet zeggen dat dit niet
voorkwam. Seksuele delicten werden minder vaak gedocumenteerd
tegenover gewelddaden als beroving, plundering, moord en doodslag.
In deze eeuwen werd vooral de geweldpleging door 'vreemde' (Franse,
Bataafse,...) soldaten neergeschreven.
Het recht
In onze gewesten kende men het Oudnederlandse
recht, waarin net als in het Oudfranse recht, de doodstraf voor
verkrachting werd uitgesproken. Vanaf de 17e eeuw werd deze enkel nog
uitgesproken indien het misdrijf werd gepleegd op een minderjarige2.
Gezien het om een soldaat-huurling ging, is het weinig waarschijnlijk dat
een strafmaat werd uitgesproken. Jeanne was ongehuwd - volgens het
oude recht zou de daad indien zij gehuwd was mogelijk als overspel kunnen
worden beschouwd - en zij werd onschuldig geacht. Indien er
twijfel zou zijn of zij toestemming had gegeven, omdat niet kon worden
aangetoond dat zij zich had verzet of had geroepen, zou zij in het oude
recht ook schuldig kunnen worden bevonden. De beschrijving van de
gebeurtenis laat in die zin geen twijfel bestaan: men spreekt van een
geweldsdaad (verkrachting) en neemt de weerloosheid van het slachtoffer aan
(kreupel en bedlegerig).
In de latere Franse strafwetgeving vanaf 1795 in
onze gewesten, werd deze geweldpleging bestraft met zes jaar opsluiting,
tot 12 jaar indien het slachtoffer jonger dan veertien was of indien er
meerdere daders waren. In de Code Pénal van 1810 werd ook de
"aanranding van de eerbaarheid" toegevoegd, waarbij niet
enkel ongewenst geslachtsverkeer, maar ook andere feiten als een
verwerpelijke daad werden bestraft. De latere Belgische wetgeving zou deze
benadering tussen 1831-1867 overnemen.
|
