|
GEEl XVII - 001111 - GEZIN Lauwens – De
Brier 1750 Mechelen (Sint-Katelijne)
/ Geel / Retie
Peter
Lauwens
 huwde op 6 februari 1750 in Mechelen
Sint-Katelijne met Anna Elisabeth De Brier (De Brie, De Bie, Briers).
Doopgetuigen waren Sebastiaan De Winter en André Lauwens ,
broer van de bruidegom. Het huwelijk werd vermeld op 7 februari 1750 in
Langdorp me dezelfde getuigen. Peter Lauwens werd geboren omstreeks 1723 in
Langdorp als zoon van Hendrik Lauwens en Catherine De Kock [ZIE LANg XVI – 000740]. Het gezin woonde in Geel en in 1775 te
Retie. Elisabeth De Brier was afkomstig van Langdorp. Op 25 februari 1866
verscheen in het weekblad voor het arrondissement Leuven een oproep van
notaris Morren van de Bisschopstraat 18 in Brussel opdat de wettige
afstammelingen van Peter Lauwens en Elisabeth De Brie zich kenbaar zouden
maken. Per 1 maart 1866 zouden anders hun rechten komen te vervallen.
·
Johanna Elisabeth Lauwens werd gedoopt op 22 februari 1751 in Geel
Sint-Amands. Zij huwde met Philip Jacques Smet en overleed op 23 januari
1836 in Geel op 84-jarige leeftijd. Philip Jacques Smet was geboren in 1740
in Haaltert. Hij overleed op 3 februari 1820 in Geel op 80-jarige leeftijd.
Een zoon Jan Baptist Smet [generatie XIX] , huwde op 30 juli
1814 in Geel met Jeanne Marie Wuyts. Nakomelingen huwden in Geel aan met de
families Meert, Gillis, Daems, Van Broeckhoven en Verschueren.
·
Jan Philip Lauwens werd gedoopt op 2 mei 1757 in Geel
Sint-Amands. Hij overleed er op 3 augustus 1832, 75 jaar oud.
·
Karel Lauwens werd gedoopt op 1 juli 1759 in Geel
Sint-Amands. Hij overleed er op 14 januari 1822, 62 jaar oud.
·
Theo Lauwens  werd geboren omstreeks 1762 in Geel. Hij
huwde Marie Hélène Grammens en overleed op 28 april 1832 in Essen op
70-jarige leeftijd.
·
Ben Lauwens werd gedoopt op 12 april 1766 Geel
Sint-Amands. Hij overleed er op 14 mei 1841, 75 jaar oud.
·
Ann Catherine Lauwens werd geboren omstreeks 1769 in Geel . Zij
huwde met Jan Van Berghen en overleed op 17 februari 1827 in Geel, 57 jaar
oud.
|
1751 – Het gezin Lauwens – De Brier
in de Geelse Sint-Amands parochie
Bij de verhuis van Peter
Lauwens  en Anna Elisabeth De Brier naar Geel
omstreeks 1751, startte een tak Lauwens in Geel en Retie.
 Terug in de tijd was Geel, dat de bijnaam
“de Barmhartige stede” kreeg, een heerlijkheid in 1155 onder de heer
Wouter Berthout en zijn echtgenote Margaretha van Grimbergen. De
heerlijkheid omvatte behalve het huidige Geel ook Retie, Eindhout, Veerle,
Varendonk, Zoerle-Parwijs, Oevel, Echelpoel (bij Bouwel), MIllegem,
Vorselaar en Tielen. Na de Berthouts waren de heren van Hoorne, van
Merode, van Wittem-Van den Berg, van Lorreien en de Rohan de heren van
Geel. Omstreeks de periode dat Peter Lauwens en Elisabeth De Brier er
gingen wonen, was Armande Victoire de Rohan vrouwe van Geel, en dat
tot de afschaffing van de feodale structuur – of wat het ancien régime
heette – in 1795.
Foto: de Sint-Amanduskerk van
Geel, herbouwd in 1489-1532. Het barokke interieur uit de 17e
eeuw werd in 1748 nog verfraaid met een hoogaltaar van de Mechelse
kunstenaar Theo Verhaegen en de toren kreeg in 1766 een opknapbeurt,
evenals de biechtstoelen (1744-1793). De hedendaagse kerk bevat heel wat elementen
van toen de kinderen van Peter en Elisabeth er boven het (15e
-eeuwse) doopvont werden gehouden, op de glasramen van Jan Huet (1903-1976)
na en wat recenter kerkmeubilair en schilderwerk [afbeelding Guy Van
Holsbeke, 2015 onder creative commons CC BY-SA 3.0]. Het is de oudste
parochie van Geel. Het uitspringend
portaal aan de zuidzijde was in 1790 aangelegd.
Zo’n twintig jaar voor de
inval van de Fransen in 1794, was het gezin al verhuisd uit de gemeente. Tijdens
de inlijving van het gewest door Frankrijk in 1797, en tijdens de
boerenopstand tussen oktober en december 1798 in Geel, woonde de familie in
het naburige Retie.
De boerenkrijgers van
Geel vormden (13) compagnieën uit Geel-Bel, Olen, Oevel, Westerlo, Veerle,
Watereind (Varendonk), Zoerle-Parwijs, Westmeerbeek, Hulshout, Bevel,
Echelspoel (Bouwel) en Vorselaar. Retie ontsprong de dans niet. De
Turnhoutenaarse boerenkrijgleider en drukker Pieter Corbeels plantte er op
21 oktober een onafhankelijkheidsboom, om vervolgens naar Diest te trekken
waar de boerenkrijgers tegen eind oktober de wijk moesten nemen voor de
Franse troepen onder de generaals Durutte en Bonardy. Vooral de kanonnen
waarover de laatste beschikte, deden het pleit beslechten bij Herentals op
28 oktober.
 In november werd Geel het
middelpunt van de het resterend verzet in de Antwerpse Zuiderkempen. Men
sprak van 9500 opstandelingen waarvan een duizend te paard. Op 12 november
behaalden ze nog een overwinning op de Franse generaal Chabert, die met
1000 manschappen en enkele kanonnen voor Meerhout lag. De Franse troepen
hergroepeerden zich en behaalden enkele dagen later bij Diest alsnog een
overwinning.
Foto: monument voor de
boerenkrijgers aan de markt van Herentals (© laurentii.be, 2019)
Via Retie zette het
Franse leger zijn opmars door op Mol, terwijl op 22 november ook in Bel bij
Geel werd gevochten terwijl de winter half november was begonnen.
De opstandelingen trokken zich terug naar Limburg, waar Hasselt viel
op 5 december 1798. Op 7 december 1798 vierden de
Fransen de overwinning in de straten
van Brussel.
|
