|
LANc –
A03000003 – GEZIN
Lawrence - de Warenne 1160 Lancashire [*]
|
Uitleg
bij de generatiecodes: vanaf Odin Lauwereyns van Diepenhede tellen we 27 generaties
tot nu. Hier gaan we verder terug in de tijd en tellen we terug: A01 is
de generatie -I (28e generatie terug in de tijd), A03 was de 30e
generatie terug in de tijd.
|
Robert Lawrence  werd geboren omstreeks 1125 in East Sussex, Engeland, als
zoon van Laurens van Cadsant [ZIE ESUs – A04000004]. Hij was een zilversmid met 'Vlaamse' wortels
die uitweek naar Engeland en er werkte voor de heer van Lancaster. Hij
huwde Aline de Warenne en overleed omstreeks 1195 in
Lancashire, UK.
Aline de Warenne was geboren
omstreeks 1120 in Surrey, Engeland, en overleed op 12 juni 1178 in
Huntington, Engeland.
Dit was een familie met Vlaamse en Engelse wortels.
Een verwante, Willem de Warenne, Earl
of Surry, overleed tijdens een kruistocht in 1147.
Een voorouder die ook Willem de Warenne heette en
die leefde tussen 1035 en 1085, was één van
de belangrijkste Normandische edelen in Engeland.
Hij was gehuwd met Gundrada (1055-1085),
de zus van een Vlaamse edelman,
was voogd van de abdij van Sint-Bertinus in
Sint-Omaars en was Earl of Chester in Engeland.
Zijn zoon Reinoud erfde de Vlaamse bezittingen. Er
waren ook banden met het huis de Lancaster via
het huwelijk van dochter Gundred, en met koning Hendrik
van Schotland via het huwelijk van dochter Ada.
· Robert
II Lawrence /  werd geboren omstreeks 1160 in Ashton
Hall, Thurnham Parish, Lancashire, UK [ZIE LANc – A02000002].
Robert Lauwereyns/ Lawrence, een
zilversmid uit Vlaanderen
Zilversmid Robert Lauwereyns was een
zoon zijn de Vlaamse ridder Laurens van Cadsant. Zijn vader verbleef
toen in East Sussex en kwam van Cadzand in het graafschap Vlaanderen.
Robert had de stiel als zilversmid in
Vlaanderen geleerd, waar deze vanaf de 12e eeuw, onder meer
onder de invloed van Cordobaanse zilversmeedkunst in Brugge en Gent, een
hoge vlucht nam. In Engeland ging hij werken voor het huis van Lancaster,
en trok naar het noorden. Zilversmeden uit Vlaanderen stonden er in hoog
aanzien.
Waar goudsmeden vooral sieraden maakten,
maakten zilversmeden eerder gebruiksvoorwerpen zoals tafelzilver en
sieraden als trouwringen. In de 12e eeuw was de
zilversmeedkunst het meest vermaard in het Prinsbisdom Luik, het Maasland
en het Rijnland. Het ging dan vooral om reliekhouders, processiekruisen en
andere kerkelijke siervoorwerpen versierd met reliëfs. Brugge en Gent
moesten hier niet voor onderdoen.
Archeologische vondsten vanaf de 10e eeuw bevestigden dat
de zilversmeedkunst toen al in het graafschap Vlaanderen een hoog niveau
had bereikt. De zilveren deniers van de graaf van Vlaanderen hadden een
hoger zilvergehalte dan de Franse. Engeland zou pas op het eind van de 12e eeuw
de zilveren Sterling introduceren. In het Zuiden van Engeland was eerder de
tin bewerking een lokale nijverheid in de 12e eeuw.
Omdat het gebruikte tafelzilver werd
herwonnen en opnieuw omgesmolten, was er archeologisch niet zoveel bewaard
gebleven uit deze eeuwen. Na de “ontdekking” van Amerika in 1492 was er een
grotere toevoer van zilver en in het Bourgondische rijk won de zilversmeedkunst
aan belang om het prestige van de elite te etaleren.
Banden met Vlaanderen en Engeland
Roberts zoon Robert Lawrence II zou
naast zilversmid ook militair actief zijn. Hij vertrok in 1188 op
kruistocht en werd in 1191 tot ridder geslagen door koning Richard
Leeuwenhart van Engeland, na deelname aan de kruistocht van 1188-1192. Niet
zo ongewoon, wan de voorouders van Cadsant telden kruisvaarders in
dezelfde generatie en in de generaties ervoor, zoals Guido van
Cadsant de Baenst omstreeks 1147,
Roland van Cadsant en Antoon van Cadsant
omstreeks 1095. Kleinzoon Odin Lauwereyns uit Brugge zou
hetzelfde pad volgen in 1248 en nog in 1396 nam Jan van Cadsant
deel aan een kruistocht met Jan van Nevers ("Jan zonder
Vrees") en liet hij het leven bij de roemloze slag van Nicopolis
tegen de Turken.
De ‘Engelse’ Lauwereyns/Lawrence
stamlijn zou starten met de emigratie van Laurens van Cadsant naar
East Sussex in 1120. De generaties ervoor waren aangesteld als heren van
Cadsant vanaf de 9e eeuw.
Voorouders van Laurens van
Cadsant woonden Suffolk, UK in de 10e eeuw.
Voorouder Olivier van Cadsant verbleef in Cadzand,
Vlaanderen, omstreeks 950. Verder terug in de tijd, kwamen voorouders
vermoedelijk van Vikings die zich na 869 en, permanent, vanaf 879 in
het oosten van Engeland vestigden,
onder meer in Suffolk en Norfolk, waar ook een afwijkend dialect ontstond.
Na 917 migreerden heel wat van deze Deense
Engelsen, na de dood van een Deense koning in Tempsford en na de annexatie
van het hertogdom door Edward de Oudere van Engeland. Het
was niet ongewoon dat hun nakomelingen door de Franken werden aangesteld om
eilanden als Cadzand en Zaamslag/Diepenhede aan de monding van de Schelde
te verdedigen. De verwantschappen met 'Noormannen' bleken in
meerdere generaties. Toen Willem de Veroveraar vanuit Normandië Engeland
veroverde in 1066, verwierven de voormalige viking-Normandiërs heel wat
macht.
|
Lauwereyns
en Lawrence hadden hetzelfde devies
 Het devies “Ad Laurum
non aurum” (begin 13e eeuw – “Onversaagd in
moeilijke tijden”) van Odin Lauwereyns, zou in latere eeuwen bij
de familie ook onder de vorm “Virtutes Inarduo” (einde 13e eeuw
- “Dapperheid in moeilijke omstandigheden”) behouden blijven. Dit
devies was gelijkaardig met deviezen van Lawrence in Engeland (“Virtute vinces”
of “Dapperheid overwint”).
|
Heraldische
kenmerken
Afbeelding
onder:
het wapen van Cadzand zoals dit er in 1571 uitzag. Merk de gelijkenissen
qua vormgeving met het schild gevoerd door de families Lauwers in
West-Vlaanderen in 1652. Dit familiewapen bestond uit een zilveren
achtergrond, met drie zwarte zwanen zonder bek of poten (zgn.
"merlettes") bovenaan en een zwarte dwarsbalk. Ook het
wapen de Baenst had deze indeling (zie rechts onder).
|
 Afbeelding rechts: het familiewapen
gevoerd door Odin Lauwereyns, ridder van Diepenhede, in 1247.
Dit
wapen werd ook gevoerd door de heren van Cadsant en zou
oorspronkelijk komen uit het hertogdom Suffolk, in het oosten van
Engeland.
|
De
Robert Lauwereyns die in 1330 terugkeerde naar Engeland
Bij de nakomelingen van
Odin Lauwereyns van Diepenhede
weten we dat Robert Lauwereyns in
1330, drie generaties later, terugkeerde naar Engeland.
Robert ging er bij de
naam Lawrence. Dit was de
periode waarin de Engelse koning Edward
III een expeditie zond naar
het eiland Cadzand tegen de Franse vazal Lodewijk van
Vlaanderen. Het eiland werd in november 1337 door
de Engelsen bezet en
Robert zou in Engeland overlijden omstreeks 1360.
Zijn nakomelingen gingen bij de Engelse naam
Lawrence en vestigden zich in de omgeving van Suffolk, UK.
Een
zilversmid met Vlaamse wortels die kruisvaarder werd
Het
bleek geen sinecure om de afkomst van Robert Lawrence/Lauwereyns te
duiden. We moesten in eerste instantie afgaan op genealogisch bronmateriaal
en dat was beperkt naarmate men terugging in de tijd. In latere
transcripties van oorspronkelijke documenten zaten soms inconsistenties.
Gelukkig waren er andere bronnen zoals unieke heraldische kenmerken, kronieken die
context gaven en ‘modern’ geneografisch DNA-onderzoek. Die boden soelaas.
 Kaart: twee locaties “Ashton
Manor” in het zuiden van Engeland en de beschreven migratie van Cadsant/
Lawrence/ Lauwereyns.
|
