|
MEC XVIII – 001759 – GEZIN Lauwens – Van Noten 1826 Mechelen
Jan Frans Lauwens  huwde op 26 april 1826 in
Mechelen met Françoise Van Noten. Getuigen bij het
huwelijk waren Pieter Jan Lauwens  ,
32-jarige zoon van de bruidegom uit een eerder huwelijk, en Jacques Neefs,
40-jarige hovenier. Jan Frans Lauwens was geboren op 13 januari 1761 in
Leest als zoon van Hendrik Lauwens en Lucie Van Aken [ZIE LEE XVII - 001109] en hij was eerder gehuwd op 16 april 1793 in Leest met Jeanne
Catherine Sleebus (Sliebus, Sleebos) [ZIE LEE XVIII – 001592].
Zijn eerste echtgenote was overleden op 12 mei 1822 toen de Nederlandse
periode was aangebroken, zeven jaar na de val van Napoleon. Hij was
ordehandhaver geweest in Mechelen op het eind van de Oostenrijkse periode
en tijdens de Franse bezetting en werd in 1833 vermeld als landbouwer in
het gehucht Auwegem in de Adegemstraat [Wijk 5 nr. 38, Auwegem, Mechelen].
De
Adegemstraat was het verlengde van de Battelse steenweg binnen de Mechelse
vesten en liep intra muros
over in de Onze-Lieve-Vrouwestraat en vervolgens de Hanswijkstraat. Jan
Frans Lauwens overleed op 23 september 1845 in Mechelen, 84 jaar oud.
Françoise
Van Noten was geboren op 1 juli 1791 in Rijmenam als dochter van Jacques Van
Noten en Ann Catherine Van Hoof en was 34 bij het huwelijk, dertig jaar
jonger dan haar echtgenoot die toen 65 jaar oud was. Zij was dienstmeid en
dagloonster bij het huwelijk. Zij was haar vader verloren in 1806, maar
haar moeder leefde nog toen het huwelijk plaats vond.
Françoise bleef 15 jaar weduwe en overleed op 4 april 1861 in de
Keizerstraat 5 in Mechelen, 69 jaar oud.
·
Florent Lauwens  werd geboren op 23 februari 1827 in
Mechelen. Hij overleed er op 6 februari 1828, kort voor wat zijn eerste
verjaardag had moeten zijn.
·
Pieter Jan Lauwens werd geboren op 12 februari 1829 in
Mechelen. Hij overleed op 21 augustus 1830 in Mechelen, 18 maanden oud.
·
Johanna Marie Lauwens  werd geboren op 6 april 1832 in Mechelen.
Zij overleed er op 5 oktober 1889, 57 jaar oud.
|
1823 – Jan Frans Lauwens en Françoise
Van Noten maakten de oprichting van de ‘Leeuw van Waterloo’ nog mee
 Foto en
prent: de (Nederlandse) ‘Leeuw van
Waterloo’ symboliseerde de nederlaag van Napoleon in 1815, na twintig
jaar Franse overheersing.
Het monument kreeg vorm tussen
1823-1826 onder koning Willem I van het Verenigd Koninkrijk der
Nederlanden [foto © laurentii, 2025] en werd weerhouden uit meerdere voorstellen,
zoals de bouw van een knekelhuis, een bakstenen piramide, een waterfontein,
een triomfboog, of een tehuis voor veteranen.
De Mechelse beeldhouwer Jean-Louis
Van Geel ontwierp het bronzen beeld, gegoten in de hoofovens van Cockerill
in Seraing. De sokkel werd in blauwe hardsteen uit de Ardennen gemaakt. Het
geheel, inclusief de conische leemaarden ‘piramide’, werd ontworpen
Charles Van der Straeten,  architect van de Prins van
Oranje.
De leeuw kijkt uit naar het
zuidoosten, in de richting van Frankrijk.
Een pentekening uit 1851 gaf de oorspronkelijke piramide-achtige vorm van
de heuvel weer [afbeelding onder publiek domein].
|
