|
HOM XIX– 001767 – GEZIN Peeters-Lauwers 1828 Hombeek
 Jacques Peeters
huwde op 25 juni 1828 in Hombeek met Thérèse Lauwers  . Thérèse Lauwers was
geboren op 13 juli 1799 in Hombeek als dochter van Jan Lauwers en Anne-Marie Goossens [ZIE
HOM XVIII - 001598]. Getuige
bij het huwelijk was Louis Peeters, 44-jarige landbouwer uit Hombeek en
broer van de bruid.
Jacques Peeters was handwerker en landbouwer. Hij was
geboren op 10 januari 1800 in Hombeek als zoon van Frans Peeters en Jeanne
Marie Ceuleers. Het gezin Peeters-Lauwers woonde in Hombeek. Jacques
Peeters overleed op 8 januari 1891 in Hombeek, 90 jaar oud. Thérèse Lauwers
overleed er eerder op 2 juni 1887, 87 jaar oud.
·
Pieter Jan Peeters werd geboren op 10
juli 1829 in Hombeek [generatie 20]. Hij was landbouwer in
Hombeek en huwde op 26 april 1869 in Willebroek met Jeanne Jacqueline
Daems, geboren op 28 maart 1820 in Willebroek als dochter van Jan Adriaan
Daems en Liesbeth Moens, en weduwe, landbouwster in Willebroek. Hij
overleed op 13 maart 1905 in Hombeek.
·
Marie Josepha Peeters werd geboren op 17
november 1830 in Hombeek [generatie 20].
·
Rosalie Peeters werd geboren op 28
augustus 1832 in Hombeek [generatie 20].
·
Willem Peeters werd geboren op 13 mei
1834 in Hombeek [generatie 20]. Hij huwde op 27
januari 1872 in Hombeek met Marie-Thérèse Baetens en hertrouwde op 28
februari 1903 in Hombeek met Pauline Van der Borght (afkomstig van
Wolvertem). Hij overleed op 7 september 1908 in Hombeek.
·
Marie Sophie Peeters werd geboren op 4 juni
18936 in Hombeek [generatie 20].
·
Jan Frans Peeters werd geboren op 24
april 1838 in Hombeek [generatie 20]. Hij was zaalwachter
en nachtwachter in Mechelen, en huwde op 18 februari 1863 in Zemst een
eerste maal met Amelie De Roeck, en een
tweede maal op 14 oktober 1879
in Hombeek met Marie Amelie De Roeck. Zijn eerste echtgenote was op 8 mei 1870 in
Mechelen overleden, zijn tweede
echtgenote op 4 augustus 1883 in Mechelen, kort na de bevalling
van hun dochter Marie Celine Peeters (die kort daarna op 14
september overleed) [generatie 21]. Jan Frans Peeters huwde een derde maal op 24 februari 1887 in
Zemst met Marie Louise Lauwers [generatie 20]. Het gezin woonde in Halfgalg 7 in het gehucht Geerdegem in
Mechelen.
·
Louis Peeters werd geboren op 31
januari 1840 in Hombeek [generatie 20].
·
Marie Apollonia Peeters werd geboren op 10 januari 1842 in Hombeek [generatie 20].
·
Frans Leonard Peeters werd geboren op 17 maart 1844 in Hombeek [generatie 20]. Hij was winkelier en huwde op 29 november 1883
in Antwerpen met Colette Didden. Zij was dienstmeid, geboren op 19 maart
1856 te Zichem, deelgemeente Scherpenheuvel-Zichem, als dochter van Jan
Baptist Didden en Eleonore Maria Cools.
|
Colette Didden, dienstmeid uit
Zichem
Colette Didden was het vijfde kind in een gezin
van 10 [generatie 20],
geboren in 1856 als dochter van Jan Baptist Didden en Eleonora
Maria Cools. Zij werd wees toen zij 10 jaar oud was en beide ouders in
dezelfde week kwamen te overlijden. Zij huwde op 29 november 1883 in Antwerpen met Frans
Leonard Peeters, een zoon van Jacques Peeters en Thérèse Lauwers
uit Hombeek [generatie 19].
8
generaties Didden uit Averbode en Zichem
De stamboom
Didden ging terug tot het midden van de 15e eeuw in het Hageland, en er was
geen aangetoonde verwantschap met de familie Diddens uit Mechelen en
Leest.
Bij de oudst bekende stamvader Matthijs Didden, vonden we ook de
schrijfwijzen Dillen en Diden terug.
·
[generatie 12] Matthijs
Didden werd geboren omstreeks 1580 in Zolder. Hij was knecht op de abdij
van Averbode en huwde Agnes Hendrix omstreeks 1610. Hij werd begraven op
8 oktober 1663 aan de abdij van Averbode onder prelaat Beckers, aan de
kloostergang langs de noordkant.
o
[generatie 13] Mathias
Didden werd geboren als oudste kind omstreeks 1610 in Zolder. Hij was
knecht op de abdij van Averbode, huwde op 20 mei 1642 in Averbode met
Lucie Dirickx en het gezin kreeg 6 kinderen. Hij overleed in 1661 in
Averbode, 51 jaar oud, en werd begraven naast de abdijkerk onder prelaat
Vaes.
§ [generatie 14] Mathias Didden werd
geboren als zesde kind op 8 december 1655 in Zichem. Hij huwde op 28
december 1681 in Averbode met Maria Van Houtemboer. Zijn echtgenote was
bij haar huwelijk kloostermeid en was afkomstig uit Messelbroek. Hij
overleed jong op 27 mei 1687 in Messelbroek, op 31-jarige leeftijd.
·
[generatie 15] Antoon
Didden werd geboren als enig kind op 16 juni 1682 in Messelbroek als
zoon van Mathias Didden en Maria Van Houtemboer. Hij huwde in Zichem met
Maria Wilants en overleed op 7 maart 1745 in Zichem, 62 jaar oud. Maria
Wilants overleed er bijna een jaar eerder op 18 mei 1744, 60 jaar oud.
o
[generatie 16] Maarten
Didden werd geboren als oudste kind op 9 februari 1712 in Zichem als
zoon van Antoon Didden en Maria Wilants. Hij huwde op 21 januari 1744 in
Zichem met Anna Pauline Fonteyn. Het gezin kreeg zeven kinderen, waarvan
één doodgeboren. Hij
overleed op 20 maart 1775 in Zichem, 63 jaar oud. Zijn echtgenote
overleed op 10 oktober 1792 in Zichem, 72 jaar oud.
§ [generatie 17] Willem Didden werd
geboren als 5e kind op 27 maart 1756 in Zichem als zoon van Maarten
Didden en Anna Pauline Fonteyn. Hij huwde met Angeline Massenier en
overleed op 17 juli 1829 in Zichem, 73 jaar oud. Het gezin kreeg 8
kinderen, waarvan er twee doodgeboren werden.
·
[generatie 18] Marie
Katrien Didden werd geboren als zesde kind op 24 april 1788 in Zichem als
dochter van Willem Didden en Angeline
Massenier. Zij kreeg ongehuwd twee kinderen: Jan Baptist Didden en Jan
Frans Didden. Zij overleed op 15 december 1864 op 76-jarige leeftijd.
o
[generatie 19] Jan
Baptist Didden werd geboren op 12 februari 1814 in Zichem als buitenechtelijk
kind van Marie Katrien Didden. Hij was dagwerker, later veldwachter, en
huwde op 18 februari 1847 in Zichem met Eleonora Maria Cools, eveneens
dagwerkster. Het gezin woonde in de Kloosterstraat in Zichem en kreeg
tien kinderen. Hij overleed op 7 september 1866 in Zichem, 52 jaar oud.
Zijn echtgenote, die afkomstig was uit Tongerlo, overleed er een week
later op 14 september 1866, 39 jaar oud.
§
[generatie 20] Colette Didden werd geboren op 19 maart 1856 in
Zichem. Zij huwde op 29 november 1883 in Antwerpen met winkelier Frans
Leonard Peeters, een zoon van het gezin Peeters-Lauwers uit Hombeek. De meest kinderen uit het
ouderlijk gezin bleven in Zichem en Scherpenheuvel. We weten dat ook haar
jongere zus Petronella Melanie Didden naar Antwerpen verhuisde bij haar
huwelijk met Peter Louis Van Apers omstreeks 1890.
|
|
Scherpenheuvel-Zichem
|
|
Afbeeldingen: Scherpenheuvel heeft al eeuwen een bijzondere
spirituele aantrekkingskracht op bedevaarders. Aan het begin van de 21e
eeuw was het nog steeds het belangrijkste bedevaartsoord in België.
|
|
|
Afbeelding: aandenken aan een bedevaart uit 1929, uit de nalatenschap van
mijn grootvader Frans Emiel Lauwens . Typische elementen van de legende van Scherpenheuvel, zoals
de boom en het beeld, werden hierin voorgesteld.
Over de geschiedenis van Scherpenheuvel
|
  De geschiedenis van Scherpenheuvel gaat terug
tot in de middeleeuwen. In de 12e eeuw situeerde de streek zich nog in
het Kolenwoud. De streek werd slechts traag ontgonnen voor landbouw tot
de 16e eeuw.
Tussen Zichem en Diest
bevond zich een eik in een kruisvorm. De eik was eerder al een plek van
verering, en er waren opmerkelijke verhalen in de overlevering - zoals
een man die door een hevige wind werd opgepikt en nooit meer werd
teruggezien.
Vermoedelijk was er al sprake van een heidense verering van de plek (met
druïden en de geneeskrachtige maretak), alvorens deze een christelijke
betekenis kreeg, want volgens de overlevering waren er priesters die deze
aanbidding oorspronkelijk afdeden als bijgeloof en afgoderij.
Vanaf de 12e eeuw waren
geloofsverkondigers als Elysius en Amandus er al actief met kerstening.
In de 14e eeuw was er nog sprake van gebruiken uit het 'heidens' geloof
en zelfs in de 19e eeuw waren er nog meldingen van 'oude gebruiken'.
Volgens de legende vond een
schaapsherder omstreeks 1500 het Mariabeeldje op de grond, en toen hij
het wilde meenemen naar huis, bleek hij aan de grond genageld. Pas toen
het beeldje werd teruggehangen, kon de herder zich opnieuw verplaatsen. Het nieuws van het
wonder verspreidde zich snel en pelgrims trokken naar het beeld van Maria
op de "scherpe heuvel"
bij Zichem.
Het oorspronkelijk beeldje
verdween in 1580 tijdens de Tachtigjarige oorlog bij de inval van de
geuzen. Het werd in 1587 vervangen door het Mariabeeld dat er in 2018 nog
stond. In 1598 waren er honderden verhalen van genezing van koorts en
hoofdpijn onder Ierse soldaten die dienden onder Willem Stanley. De Ieren
waren in die periode in Scherpenheuvel gelegerd.
In 1602 werd de oude eik
geveld en werd een houten kapel opgericht door de Zichemse pastoor
Godfried van Thienwinckele ter ere van Onze-Lieve-Vrouw, en in 1604, na
een miraculeuze genezing in 1603, een grotere in
steen, op initiatief van de aartshertogen. Die kapel werd in september
1604 opnieuw geplunderd door Noordelijke troepen, maar Jezuïeten brachten
het beeldje in veiligheid. Twee maanden later werden de calvinisten
verjaagd uit de Zuidelijke Nederlanden door het Spaanse leger.
In 1609
lieten de aartshertogen Albrecht en Isabella de bouw van de huidige
basiliek starten, als dank voor de verdrijving van de calvinisten uit de
Zuidelijke Nederlanden. Scherpenheuvel kreeg eerder stadsrechten in 1605, werd in 1620 omwald
en ommuurd, en de kerk werd ingewijd in 1627. Aartshertog Albrecht zou de
voltooiing niet meer meemaken, maar aartshertogin Isabella kwam te voet
van Diest voor de inhuldiging.
De
vorsten verbleven tijdens hun bezoek tegenover de basiliek in het (nog
bestaande) huis "Het Gulden Vlies". De zandsteen van de
zijkapellen werd in het nabijgelegen Langdorp gedolven. Na de
pestepidemie in 1629 in Scherpenheuvel, was de toevlucht tot Maria als
genezeres een belangrijk gegeven in de verering. Hier zou de oorsprong
van de "Kaarskensprocessie"
liggen. In deze periode waren de kloosterlingen van het, inmiddels
verdwenen, Hof der Oratoren de
behoeders van de kerk. In 1661 was er al sprake van een schuttersgilde
met handbogen, en datzelfde jaar maakte Koenraad Lauwers  een gravure van Scherpenheuvel.
Verhalen van wonderbaarlijke
genezing bleven verbonden aan het bedevaartsoort. Bijvoorbeeld op 5 mei
1790, tijdens de processie van de Keulenaren, kon een blinde het daglicht
zien. Oudtestamentische figuren als Mozes, Jesaja, Ezechiël, David,
Jeremia en Daniël waren gebeeldhouwd en kregen een plaats in de kerk, als
"profeten van de komst van
Jezus". In 1797 werd de kerk opnieuw geplunderd door de Fransen,
begin 18e eeuw werden de erediensten hersteld, in 1872 werd het
Mariabeeld gekroond en in 1922 kreeg de kerk de status van basiliek ('basilica minor").
|
|
