© Laurentii.be, 2026

Genealogie Laurentii

Numquam solus incedes

Inhoud (hoofdmenu)

· Blog

· E-boeken (pdf)

· Gezinsreconstructies (per gemeente)

· Genealogie (deze reeks)

· Indices (zoekfunctie)

· Startpagina (Home)

· Thematisch

· Verhalen (chronologisch)

· Verwante families

________________________

Verwante stamlijnen^ontstaan

^{Voornaamste stamlijnen, datum ontstaan familiewapen is bij benadering}

[*] rechtstreekse voorouders auteur

Lauwens/ Lauwers Hombeek-Leest (Kleinbrabant)¹⁵⁶⁸

Lauwens/ Lauwers andere van voorouderlijke lijn¹⁵⁶⁸

^

¹⁴⁶⁸ Lauwereyns van Watervliet

^{1300 1300 1506 1540} Lauwereyns, Lauwerens, Lauwens, Lauwers

¹⁵⁷¹ Lauwers (graafschap Vlaanderen)

¹⁵⁵⁰ Lauwers (Holland)

¹⁶³⁶ Laureinsens

¹⁴⁶⁴ Lauwereyns van Terdeghem

^

^865-1247 Lauwereyns van Diepenhede (+ heren van Cadzand)

________________________

GWy – A27000027 – GEZIN Padern ap Tegid 360 Gwynedd, Wales [*] Uitleg bij de generatiecodes: vanaf Odin Lauwereyns van Diepenhede tellen we 27 generaties tot nu. Hier gaan we verder terug in de tijd en tellen we terug: A01 is de generatie -I (28^e generatie terug in de tijd), A27 was de 54^e generatie terug in de tijd. Padarn Beisrudd ap Tegid, heer of “vader” van Gwynedd, werd geboren omstreeks 325 in Ayshire, Schotland, als zoon van Tegid[1] ap Cein ap Iago [ZIE GWy – A28000028]. Hij huwde Julia Genessa (Yenissa) en zou in 386 hertrouwen met Gladys dochter van Gradlon in Carmarthenshire, Wales. Zijn naam was volgens sommige bronnen een afleiding van “paternus met rode mantel”, een lokale krijgsheer die als Romeins officier had gediend. o    Edern[2] ap Padarn werd geboren omstreeks 360 en volgde zijn vader op als koning van Gwynedd [ZIE GWy – A26000026]. o    Cadgla ap Padarn. Zij huwde Gwrwawr, koning van Dumnonia, een Brits-Keltisch koninkrijk. Hun zoon Tudvawl (379-410) volgde zijn vader op als koning van Dumnonia. o    Ingenthe ap Padarn werd geboren in Schotland. Zij huwde Loarn van Ierland. Hun dochter ging bij de naam Erca van Ierland [generatie 52 terug in de tijd] en zij was de moeder van Eochaidh Muinreamhair van Schotland die huwde met Misi van de Schotten [generatie 51 terug in de tijd]. Kaart: de uitwijking van het volk Dumnonii vanuit Dumnonia in Engeland naar Domnonée in Bretagne, Frankrijk, omstreeks 500. Merk dat ook volkeren als de Atrebaten en de Belgae aan beide zijden van het kanaal woonden. Dumnonia was naar verluid één van de minst geromaniseerde gebieden dat lang standhield tegen de Saksische expansie. Het Dumnonia van toen zou later opgaan in Devon, Cornwall en Somerset. Kaart onder: volksstammen in het zuiden van Engeland in de Romeinse tijd [kaart gebaseerd op Yorkshirian, 2007, onder Creative Commons licentie CC BY-SA 3.0].

Schilderij: AI-gegenereerde afbeelding van een voormalig Romeins officier “paternus met rode mantel”, voor illustratieve doeleinden [© laurentii.be, 2026]. De geboorteplaats van Padarn Beisrudd , Ayshire (Siorrachd Inbhir Àir) lag in het zuidwesten van Schotland nabij Galloway. 500 - Padarn III of Sint-Paternus van Wales Padarn had een achterkleinzoon met dezelfde naam, Padarn III , die als Sint-Paternus heilig werd verklaard [generatie 50 terug in de tijd]. Deze Sint was afkomstig uit het zuidoosten van Wales en stichtte met andere monniken het klooster van Llanbadarn Fawr bij Aberystwyth in Dyfed, Wales. De naam van Padarn zat in de kloosternaam dat als zijn “geweldig domein” werd vermeld. Padarn was er abt en bisschop[3]. Hij zou door Maelgwn Hir ap Cadwallon ab Gwynedd , de latere koning van Gwynedd en zoon van Cadwallon Lawhir ap Einon [generatie 50 terug in de tijd] beschuldigd zijn geweest van de diefstal van een inhoud van een schatkist, en bij het daaropvolgende ‘godsoordeel’, overgoten met kokend water, ongeschonden zijn gebleven. Volgens de legende was het Maelgwn die brandwonden opliep en later met blindheid werd geslagen (…). Maelgwn werd nochtans ‘ongeschonden’ koning van Gwynedd tussen 517-547, toen Padarn III al het tijdelijke voor het eeuwige had ingeruild[4]. In Wales werd Sint-Paternus ook Saint Padarn genoemd.

---

[1] Afgeleid van de Latijnse naam Tacitus, duidend op de “stilzwijgende” (… verlenging van de voorheen Romeinse heerschappij).

[2] Afgeleid van de Latijnse naam Eternus, “de eeuwige”. Hij moest hij de toen dynastieke heerschappij van Gwynedd langs vaderzijde (“ap paternus”) bestendigen.

[3] Er was een Sint-Paternus naamgenoot, bisschop in de Bretoense stad Vannes in een overlappende tijdsperiode, die een goede band had met de Frankische koning Clovis. Hun heiligenlevens werden soms door elkaar gehaald in mirakelvertellingen. Er was ook een Sint-Paternus van Paderborn zes eeuwen later, monnik in het klooster van Cluny in Frankrijk, die naar verluid wel afkomstig was uit Schotland of uit Ierland. Deze heilige had zijn boetecel niet willen verlaten tijdens de grote brand van Paderborn in 1058 en was daarbij omgekomen, terwijl zijn ongeschonden slaapmat nadien als relikwie werd aanbeden. Hij werd vaak afgebeeld als monnik in zijn cel, met boek en kaars.

[4] Zie gezinsbeschrijving uit 480.