(c) Fragment uit stamboomonderzoek
Laurentii - oude familiewapens scans Public Domain boek D’Hooge. |
|
Verhalen
- 1534 - Huwelijk Jan Van Eck en Maria Lauwers in
Brugge Op 14 april 1543, of 1545, huwde Otho Stochove
met Barbara van Eck (van Eyck, van Hecke). Beide
echtelieden stamden uit Gelderse adellijke families. Barbara’s vader Jan van
Eck was naar Brugge gevlucht en was er getrouwd met Maria Lauwers Barbara’s vader Jan van Eck zou in 1584 overlijden.
Haar moeder Maria Lauwers overleed veel eerder, op 25 maart 1550. Een andere
dochter, Marie van Eck, zus van Barbara, was op 21 september 1543 in
Brugge gehuwd met Antoon Voet, hertrouwde op 2 februari 1565 in Brugge
Sint-Gillis met Michiel de Muelenaere, en zou nadien hertrouwen
met Gerard Govaert. Otho Stochove (1513-1593) was
in Doesburg geboren als zoon van Thierry Stockhove en van Mathilde
Wynckelman (Winckelmans) en werd door zijn huwelijk poorter van
Brugge. Het echtpaar woonde op de reien tussen ‘s Coninck en de Strobrug (“up de Reie, tussen sConynck ende de
Stroobrugghe”), wat later
de Spinolarei zou worden genoemd. De kroniek vermeldde dat Otho Stochove de
successieoorlogen ontvluchtte die in de hertogdommen Kleef, Gulik en
Gelderland woedden. Zijn goed en geloof waren daarbij in gevaar gekomen. Begin
1587 nam Stochove zijn intrek in het huis van de overleden Jan de
Schietere (1535-1575), het Huis van Onze-Lieve-Vrouw van Montserrat
op de Mallebergplaats. Hij had de voogdij op zich genomen van de kinderen van
Jan de Schietere, een verwante familie[1], en van Catherine de
Damhouder. De familie werd het slachtoffer van de geduchte
Gelderse krijgsheer Maarten Van Rossem (1478-1555) die in dienst was
van de jonge Willem, hertog van Gulik en Kleef. Hij plunderde de streken die
hij voor zijn meester veroverde. De oorlog eindigde met het verdrag van Venlo
in 1543, waarbij de hertogdommen in het bezit kwamen van keizer Karel.
Maarten Van Rossem trad in dienst van de keizer in de oorlogen tegen
Frankrijk, maar zijn soldaten bleven betaald via schrikwekkende plunderingen. Een grafschrift in de Sint-Jacobskerk in Brugge
vermeldde dat Jan van Eck, zoon van Arnout, er rustte,
geboren in Gelderen, overleden op de 14e van de hooimaand 1584,
met zijn echtgenote jonkvrouw Marie De zoon van Otho Stochove, kleinzoon van Maria Lauwers,
Jan Stochove (1547-1622), verdween na 1584 in de anonimiteit. Een
openbare functie was niet meer weggelegd voor iemand die onder het
Calvinistisch bewind een vooraanstaande plaats had bekleed. De tijd ging hier
evenwel overheen en meer dan vijftien jaar later, in 1601, in 1607 en in 1613
werd hij opnieuw schepen van Brugge. Hij was heer van Poele[2]
en van Gaesbeke[3]. Hij was gehuwd met Josine van Steelant Over de familie van Steelant was verder weinig bekend.
Zij leefden in Loppem, nu Zedelgem, in de buurt van Brugge. Loppem was eerder
een deel van de heerlijkheid "Hof van Steelant". Philip van
Steelant, zoon van Hugo van Steelant |
|
Afbeeldingen: Het oudst
bekende wapenschild van de familie van Steelant (van
Steelandt) in
het midden uit Steenokkerzeel, links hetzelfde schild zoals het voorkwam in
Wijnegem. Uiterst rechts het familiewapen toegeschreven aan Barbara van Eck
in 1608. Hierna: het
familiewapen Stockhove [bron: boek D’Hooge]. Een zoon van Otho, Jan
Stockhove (1571-1616), huwde Marie Reyvaert van
Sint-Catharina[4], de dochter
van Engelbert Reyvaert en Elisabeth van
Volden.
Engelbert was in 1602 raadslid en in 1604 en 1605 schepen van Brugge. In 1598
was hij proost van de Rederijkerskamer van de Heilige Geest en in hetzelfde
jaar werd hij, als eerste van de familie, lid van de Edele Confrérie van
het Heilig Bloed. Elisabeth van Volden was een afstammelinge van Pierre
Anchemont, secretaris van Maximiliaan van Oostenrijk en van
Filips de Schone. Een zoon van Jan Stockhove, kleinzoon van Otho
en Marie Lauwers, Vincent van Stockhove van Sint-Catharina, zou, met
de daaropvolgende generaties tot in de 19e eeuw, een vooraanstaande
rol opnemen in Brugge.
|
||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||
|
|
|
